زندگی

هر شب از پشت  تنهایی نمناک و بارانی ام...

تو را...

با لهجه ی عاشقانه گلهای نیلوفر صدا می کنم...

تمام شب با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت را

از خدا می خواهم...

پس از پرسه زدن...

در کوچه های  احساسم...

تو را...

از بین آن همه گلهایی که در تنهاییم می روید با حسرت...

با اشک...

بابغض بی پایانم...

آرام آرام...

جدامی کنم...

که مبادا آسیبی ببینی...

نیلوفر تنهایی هایم...

ببین چه عاشقانه دوستت دارم...