عاشقانه هایم را پشت دیوار دلتنگی پنهان می کنم...


تا ندانند...


عشق بزرگی که در دل دارم...


چه بر سر کلمات و واژه های بی قرارم آورده...


واژه هایی که پراز زیبایی بودند...


اکنون...


مانند تیری که از کمان دلتنگی رها شده باشند...


بر قلبم می کوبند...


اما...


اما در میان این همه هیاهو...


هنوز هم کورسویی از امید در دلم روشن می شود...


امید اینکه شاید...


شاید روزی دوباره ببینمت...