اگر دیگر از عشقی که به تو دارم نمی نویسم

فکر نکن که از یادم رفته ای ...

فکر نکن به این آسانی...

تو را به دستان بادهای فراموشی سپردم...

خوب من...

صبور بودن را از چشم های زیبای تو آموختم...

و اکنون در نبودت...

ودر میان دلتنگی ها و اشک هایم...

صبوری می کنم...

وقتی تو آرامی...

می خندی...

مگر می توانم کاری جز صبوری کنم...؟