عشق...

عشــــــــــــــــــــــــــق،خودش خواهد آمد..نمیتوان ازآن فرار کرد.
عشــــــــــق خودش آهسته آهسته می آید...
در گوشه قلب مهربانت آرام و بی صدا مینشیند..
و تــــــــــــو متوجه اش نخواهی بود...
و بعد ذره ذره قلبت را پر میکند..
کم کم مثل ساقه «مهرگیاه» در تمام جانت می پیچد ...
و ریشه می دواند،
به طوری که بی آن نمیتوانی نفــــــــــــــــــــــــــــــس بکشی.
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 15:30 توسط زهرا
|